توی این چند وقت خیلی پیش اومده که دیدم توی بی سی سی یا صدای امریکا یک کارگردان یا ورزشکار یا فعال حقوق بشر را آورده توی برنامه و اون هم با دستبند سبز یا یه علامت سبز دیگه تو برنامه ظاهر شده ... خوب تا اینجاش خیلی هم خوبه . ولی چیزی که باعث تاسف من شده اینه که مجری برنامه ها اکثرا به این دستبند به عنوان یه نماد سیاسی نگاه می کنند و سوال های می پرسند مثل این : به نظر شما یه ورزشکار یا بازیگری مثل شما باید وارد مسائل سیاسی بشه ؟
همین دیدگاه نسبتا درون جامعه و مردم هم کم و بیش مشاهده می شه و خیلی ها به یه نفر که لباس سبز یا هر علامت سبز دیگه ای دارد به چشم یک فعال سیاسی یا مبارز نگاه می کنند . و این کار رواج هر چه بیشتر جنبش سبز بین مردم عادی و بدنه ی اجتماع را سخت تر می کنه. این در حالیه که رییس جمهور هم همواره به این موضوع اشاره کرده که جنبش سبز یک حرکت اجتماعی است و او و دیگر افراد شاخص جنبش به پشتوانه ی این حرکت اجتماعی می توانند اهداف و مطالبات سیاسی مردم را دنبال کنند
و به راستی تنها با در راستای یک جنبش اجتماعی و اصلاح ساختارها و فرهنگ جامعه است که می توان به آینده ای روشن امیدوار بود . این مناسب نبودن ساختار اجتماعی و ناآگاهی مردم بود که انقلاب 57 را به یک شورش ویرانگر و زیانبار تبدیل کرد . چه بسیار بودند دانشجویان و نخبگانی که در فاصله ی بهمن 57 تا فروردین 58 برای آزادی و پیشرفت شعار جمهوری دموکراتیک ایران سر دادند. ولی صدای آنها در هیاهو و فریاد های درود بر خمینی مردم حتی به گوش هم نرسید ... عامه ی مردم در آن زمان دموکراسی نمی خواستند . خدای آنها یک آدم جنایتکار دیکتاتور بود و صدای تحصیل کردگان و نخبگان در آنها اثری نداشت. اکنون دید عمومی جامعه کاملا عوض شده است و فرهنگ دموکراسی خواهی و آزادی خواهی روز به روز با کمک فن آوری های جدید فراگیر تر می شود. جنبش سبز نیز باید در راستای این امر برای اصلاح جامعه از پایین تلاش کند . تنها هنگامی که جامعه ی سالم داشته باشیم است که دیگر قاتلین و جنایتکاران آلوده ای چون خ.ر و ا.ن نمی توانند بر ما مسلط شوند

No comments:
Post a Comment