اينجا تو اصفهان از اول خرداد يه جوري پارازيت انداختند روي ماهواره ها كه هيچ كانالي از هيچ ماهواره اي را نمي شه گرفت از نايل ست تا تل استار . هيچي هيچي
جناب جمهوري اسلامي 22 خردادم كه تموم شد. نمي خواي فيتيله اين پارازيتها را يه كم بكشي پايين . ذوب شديم بابا

اميد به روز موعود

فكر كنم يه قرار خوب براي تسخير خيابون ها روز فرخنده ي مرگ خامنه اي باشه ، همه به قصد خوردن شيريني و شادي مي ريزيم تو خيابون . مطمعنا مردم ديگه نمي تونند يه ولي وقيح ديگه را تحمل كنند و از طرفي رفسنجاني و دوستان هم شايد با نفله دشن آقا دوباره جون بگيرند و يه دست و پايي تكون بدند . از اون طرفم باند امام مصباح و مريدانش مي خواند قدرت صاحب بشند . سپاه و آقا مجتبي هم يه ضلع ديگه اين مثلث قدرت طلب را تشكيل مي دهند و دعوا تو حاكميت بيشتر از اونه كه بتونند پشت پرده توافق كنند و يه ديكتاتور ديگه را به ما غالب كنند . پس بايد از اين موقعيت را غنيمت بدونيم . بايد هوشيار باشيم. احتمالا مرگ آغا را به راحتي فاش نمي كنند . يعني سعي مي كنند تا انتخاب ولي وقيح بعدي طولش بدهند . البته احتمال آشوب و به هم ريختن مملكت وجود داره . و اينجاست كه راهنمايي رهبران سبز مي تونه ما را از اين مشكل و پرتگاه حفظ كنه .
تا اون موقع هم وظيفه ي ما اطلاع رساني و زنده نگه داشتن جنبش توي دل ها و اگه شد كف خيابون هاست. شايد روز قدس شايدم نه ولي نبايد تا اميد شد .
شما را نميدونم ولي من به روز مرگ آغا خيلي اميدوارم

حيات جنبش سبز به اميد در دل هاست نه به مردم توي خيابون

يك سال از 22 خرداد 88 مي گذره . تو اين يك سال خيلي اتفاقات افتاده ،‌ خيلي ها از جو اون موقع اومدند بيرون به روال عادي زندگيشون برگشتند . خيلي ها دستگير شدن يا نزديك بوده گير بيوفتن و ديگه ترسيدن . خيلي ها مي ترسند ، از باتوم ، از بسيجي ، از تير خوردن ، از كشته شدن . براي همين ممكنه خيلي ها تو 22 خردادامسال شركت نكنند . ولي اين مهم نيست . اين اميد توي دل هاست كه اين جنبش را زنده نگه داشته نه مردم توي خيابون
22 خرداد ، هر اتفاقي كه مي خواد بيفته ، اين جنبش همچنان زنده مي مونه و به موقعش دوباره خيابون ها را تصرف مي كنه . شايد موقعش روز مرگ خامنه اي باشه ، شايد زودتر . ولي تاريخ به ما ثابت كرده كه اين حكومت ديكتاتوري دير يا زود نابود ميشه
پس فردا هر اتفاقي كه افتاد نبايد اميدمون را از دست بديم