حيات جنبش سبز به اميد در دل هاست نه به مردم توي خيابون

يك سال از 22 خرداد 88 مي گذره . تو اين يك سال خيلي اتفاقات افتاده ،‌ خيلي ها از جو اون موقع اومدند بيرون به روال عادي زندگيشون برگشتند . خيلي ها دستگير شدن يا نزديك بوده گير بيوفتن و ديگه ترسيدن . خيلي ها مي ترسند ، از باتوم ، از بسيجي ، از تير خوردن ، از كشته شدن . براي همين ممكنه خيلي ها تو 22 خردادامسال شركت نكنند . ولي اين مهم نيست . اين اميد توي دل هاست كه اين جنبش را زنده نگه داشته نه مردم توي خيابون
22 خرداد ، هر اتفاقي كه مي خواد بيفته ، اين جنبش همچنان زنده مي مونه و به موقعش دوباره خيابون ها را تصرف مي كنه . شايد موقعش روز مرگ خامنه اي باشه ، شايد زودتر . ولي تاريخ به ما ثابت كرده كه اين حكومت ديكتاتوري دير يا زود نابود ميشه
پس فردا هر اتفاقي كه افتاد نبايد اميدمون را از دست بديم